Afvallen door Bewustzijn

Dit artikel verscheen in december 2003 in het "Vakblad voor de Natuurgeneeskundige" van de VBAG.

Hoe je jezelf en anderen kunt ondersteunen in het natuurlijk afvallen met gedachten, bewust kijken naar emoties en oude ingesleten patronen laten voor wat ze zijn.

In een tijd rond de kerst, maar vooral na de kerst zijn mensen zich het meest bewust van hun gewicht en is het verleidelijk te denken dat je van eten dik wordt. Hier is een andere kijk die ik graag wil delen en die mezelf uit de mallemolen van lijnen en bijna obsessief bezig zijn met mijn gewicht heeft gehaald. Gelukkig kan ik nu alles eten zonder daar dik van te worden en dat is al ruim 20 jaar zo.

Eten en gewicht, is er een koppeling?

Ja en nee.

Laten we eerst het veel gehoorde ja eens bekijken.

De media laten ons overduidelijk weten dat er een koppeling is. Je ziet het overal, in overheidsvoorlichting, in reclames, en we geloven het. Dat is ook makkelijk als je het zo vaak ziet en hoort.
Toch is het zo dat de één wel kan eten en niet dik wordt en de ander eet bijna niets en is wel dik.

Onze gedachten hebben en enorme invloed op ons leven en op onze gezondheid.
Het placebo effect is daar een voorbeeld van.

Als je namelijk denkt dat je van eten dik wordt is dat zo.
We horen het veel, dus is het makkelijk te geloven en voor steeds meer mensen waar. Er komen ook steeds meer dikke mensen bij. Ik geloof dat nu al meer dan 40% van de Nederlandse bevolking te dik is. Kinderen zijn al aan het lijnen en er zijn steeds meer dikke kinderen.

Veel mensen zeggen dus: "Ja, er is een koppeling tussen eten en dik zijn of dik worden".

Natuurlijk ben je even iets zwaarder als je net een overvloedige maaltijd hebt gegeten. Maar je lichaam heeft het vermogen om daar mee om te gaan zonder blijvend dat gewicht vast te houden, als je je lichaam daar de tijd en ruimte voor geeft.

Spring je direct na zo'n maaltijd op de weegschaal en roep je: "O, je zie je nou wel, weer een pond aangekomen, dat krijg ik er nooit meer af." dan heb je gelijk en is het er heel moeilijk af te krijgen. Hoe je het wel kunt doen zonder dat gewicht vast te houden kom ik straks op terug.

We gaan eerst eens kijken naar de stelling:

Nee. Er is geen relatie tussen eten en overgewicht tenzij je dat denkt en daar naar handelt.

Zo langzamerhand is steeds meer bekend wat een enorme invloed onze gedachten op ons lichaam hebben, en dat geld ook voor ons gewicht.
Als we denken dat we van eten dik worden zal dat zo zijn, of worden als je daar lang genoeg je aandacht op richt. Je gaat jezelf voedsel ontzeggen, of jezelf afkeuren als je toch iets eet wat je "dik" maakt. Dat geeft spanning in je lichaam en wat er anders moeiteloos weer uit kan blijft nu ergens steken.
Van nature regelt je lichaam zelf jouw gewicht. Het geeft perfect aan wanneer het trek heeft en wanneer niet. Het weet ook haarfijn aan te geven wanneer je vol zit. Er wordt een stofje aangemaakt wat de boodschap doorgeeft, "genoeg gehad".
Zodra jij er met je denken tussen gaat zitten en gaat bedenken wat je wel en niet moet eten, blokkeer je dat stofje. Veel mensen die met lijnen bezig zijn voelen dan ook niet meer de rem. Voelen niet meer het verzadigingsgevoel.
Hierdoor ontstaat de neiging om door te eten en dus veel te eten.

Het lichaam heeft dit voedsel niet nodig, het heeft er ook echt niet om gevraagd en gaat dit voedsel opslaan in vet in het lichaam.

Daarbij komt, als we iets niet mogen zijn we net kinderen en moet het juist vroeg of laat. We denken dat we van eten dik worden en ontzeggen het onszelf en gaan juist meer eten.
Het gevolg is dat lijnen uiteindelijk dik maakt. Iedereen die verschillende lijnpogingen gedaan heeft weet dat. Het begint vaak met de wens een paar pondjes weg te werken en door het jojo-effect wordt men steeds dikker.

Je kunt je afvragen wat maakt er nou dik? Je lichaam pijnigen met een dieet, of eten?

Als je denkt dat je van eten dik wordt is dat voor jou zo.
Je kunt eten en gewicht ook loskoppelen, dan kun je eten wat je wilt zonder er dik van te worden.
Maar hoe doe je dat?
Een eerste vereiste is dat je een goed contact met je lichaam hebt.
In mijn praktijk ben ik zo ver ik weet nog geen mensen tegen gekomen die willen afvallen en een goed contact met hun lichaam hebben. Hun lichaam is eerder een vijand die bestreden moet worden, desnoods met grove middelen als voedsel ontzeggen.

Iedereen weet dat het met een vijand lastig samenwerken is, en dat als je mensen waardeert ze meer voor je doen. Iedere oplettende manager en werkgever zal je dat zeggen.

En wij denken van ons lichaam iets voor elkaar te krijgen door er mee te vechten, nou vergeet het maar. Ja tijdelijk zul je wat bereiken, maar niet blijvend.
Stel dat je met lijnen op je gewicht zou blijven, wil je je hele leven op dieet? Alleen mensen met een ijzeren discipline lukt dat, en denk je dat het ze gelukkig maakt?

Dat was voor mij de reden om het op een andere manier te gaan doen.
Ik werd van alles dik. Op een verjaardag had ik een stukje gebak gegeten en wat chips en er zat weer een kilo aan.
Dat was niet eens een kilo wat ik extra gegeten had!
Weer een week vechten en mezelf alles ontzeggen om het er af te krijgen.
Ik had er schoon genoeg van.

Mijn lichaam kennelijk ook, ik kreeg behoorlijke darmklachten.
Dat was in een tijd dat ik stage deed bij verschillende natuurartsen in Nederland. Geen één kon me helpen, mijn darmklachten werden alleen maar erger.

Totdat ik iemand tegen kwam die werkte met bewustzijn, die liet me op een andere manier ademen en liet me kijken naar mijn gedachten en gevoelens.

Mijn darmklachten waren over.
Inmiddels was ik aardig aangekomen omdat ik door die darmklachten niet kon lijnen. Ik had immers nog steeds het idee dat ik van eten dik werd.

Ik leerde ook op een andere manier naar mijn leven te kijken. Realiseerde me dat mijn gedachten effect hadden op wat er in mijn leven gebeurde.
Door bewuster met mijn gedachten om te gaan zag ik veel veranderen in mijn leven.
Nu mijn gewicht nog. Ik ontwikkelde zelf een methode om op een liefdevolle manier af te vallen.

In de afgelopen tijd had ik aardig wat kritiek op mijn lichaam gehad. Ik begon nu te kijken naar wat er wel goed werkte en waar ik blij mee was.
Er kwam respect naar mijn lichaam.
Langzamerhand kon ik naar mijn lichaam gaan luisteren. Als het wilde eten deed ik dat. Maakt niet uit wat en wanneer. In alle respect gaf ik wat er gevraagd werd. Zonder kritiek, zonder het idee dat ik er dik van zou worden.
Ik genoot van het voedsel en mijn lichaam genoot mee. Niet meer die afkeuring, maar er werd echt geluisterd.
Ik viel 20 kilo af in driekwart jaar. At vaak meer en genoot er van.
Dat is nu ruim 20 jaar geleden.
Ik kan nog steeds alles eten wat ik wil zonder daar dik van te worden, en dat was vroeger wel anders.

Laatst zag ik weer iemand terug die bij mij in de praktijk geweest was voor haar gewicht. Ze was 30 kilo afgevallen, ik kende haar eerst niet meer terug.
Het mooiste vond zij, en dat ben ik helemaal met haar eens, is niet dat het gewicht nu in balans is maar dat je er niet meer steeds op hoeft te letten.

Het begint met het idee dat eten en gewicht gekoppeld zijn te onderzoeken, te kijken of het wel waar is.
Daarna is het belangrijk dat je een respectvolle manier vindt om met je lichaam om te gaan. Je lichaam zelf weer de verantwoordelijkheid geeft om het gewicht te regelen, zonder dat je er tussen komt met allerlei gedachten.
Een goede manier om mee te beginnen is je lichaam te leren waarderen. Je kunt lopen, zien, horen, waardeer het lichaam ervoor en houd er van.

Fijne kerstdagen, en als je wat lekkers eet, geniet er dan echt van, dan merk je eerder dat je vol zit.
Geef jezelf permissie om te eten als je het toch doet.
Je wordt niet dik van het eten maar van jezelf steeds afkeuren dat je weer gegeten hebt terwijl het helemaal niet mocht.

Wees lief voor jezelf en voor je lichaam, dan is je lichaam goed voor jou en kan het samen met jou aan een gewicht werken dat in balans is.

 

Terug naar het publicaties overzicht . . .